Co było, a nie jest nie pisze się w rejestr... chyba że używając Past Simple

 Czas Past Simple, czyli podstawowy czas używany w języku angielskim do mówienia o zakończonej przeszłości - innymi słowy jest on czasem przeszłym dokonanym. Jest on, cóż, jak sama nazwa wskazuje - prosty, choć będzie wymagał od Was także trochę zapamiętywania. A więc do dzieła!

ZASTOSOWANIE

Czasu Past Simple używamy do mówienia o:

• 
  czynnościach z przeszłości, które już się zakończyły i wydarzyły się w określonym momencie w przeszłości (moment ten jest podany wprost lub wynika z kontekstu wypowiedzi) oraz nie mają związku z teraźniejszością;
• nawykach z przeszłości (często czas Past Simple stosowany jest tu zamiennie z konstrukcją used to);
• faktach, które nie są już dłużej aktualne;
• krótkich czynnościach z przeszłości, które miały miejsce jedna po drugiej;
• wydarzeniach historycznych.

KONSTRUKCJA

1) zdania twierdzące

Zdania twierdzące w czasie Past Simple tworzy się według poniższego schematu:

podmiot  +  II forma czasownika  +  reszta zdania

Przykłady:

Hannah lived in New York.  -  Hannah mieszkała w Nowym Jorku.

My parents spent their holidays in Las Vegas.  -  Moi rodzice spędzili wakacje w Las Vegas. 

We loved long walks.  -  Uwielbialiśmy długie spacery. 

II forma czasownika

Większość czasowników w języku angielskim to czasowniki regularne. Oznacza to, że aby utworzyć II formę, do formy podstawowej należy dodać końcówkę -ed (lub samo -d, jeśli czasownik kończy się literą -e).

Przykłady:

cook → cooked

live → lived

happen → happened

Dodatkowo, należy pamiętać, że:

• jeśli czasownik kończy się na spółgłoskę + y, -y należy zamienić na -i, np. try → tried
• jeśli czasownik składa się z jednej sylaby, a dodatkowo kończy się na spółgłoskę + samogłoskę + spółgłoskę, wówczas ostatnią literę należy podwoić (chyba że literą tą jest -w lub -x), np. stop → stopped
• powyższa zasada funkcjonuje również, jeśli czasownik ma dwie sylaby, a akcent pada na tę drugą, np. refer → referred

Znając powyższe zasady, będziemy w stanie poprawnie utworzyć II formę od większości czasowników. Niestety, w języku angielskim niemal od każdej zasady istnieją wyjątki i nie inaczej jest i w tym przypadku. Istnieje wiele czasowników nieregularnych, których odmiana nie ma zazwyczaj nic wspólnego z przedstawionymi wcześniej regułami. Tych czasowników po prostu trzeba nauczyć się na pamięć, wyszukując w słowniku tabelę czasowników nieregularnych. 

2) pytania

Aby utworzyć pytanie zamknięte w czasie Past Simple, będziemy zazwyczaj posługiwać się czasownikiem posiłkowym did. Konstrukcja takiego pytania wyglądać będzie następująco:

Did  +  podmiot  +  czasownik w formie podstawowej  +  reszta zdania

Przykłady:

Did Hannah live in New York?  -  Czy Hannah mieszkała w Nowym Jorku?

Did your parents spend their holidays in Las Vegas?  -  Czy twoi rodzice spędzili wakacje w Las Vegas?

Did you love long walks?  -  Czy uwielbialiście długie spacery?

Jeśli natomiast zamierzamy zadać pytanie szczegółowe, wówczas na początku zastosować musimy jeszcze odpowiednie słówko pytające.

Przykłady:

Where did Hannah live?  -  Gdzie mieszkała Hannah?

Where did your parents spend their holidays?  -  Gdzie twoi rodzice spędzili wakacje?

What did you love?  -  Co uwielbialiście?

Zwróćmy uwagę, że we wszystkich powyższych pytaniach czasownik powrócił do swojej formy podstawowej. Należy bowiem pamiętać, że jeśli w zdaniu pojawia się did, wówczas czasownik musi przyjąć właśnie formę podstawową!

Nieco inaczej sprawa będzie wyglądać jednak, jeśli będziemy chcieli zadać pytanie o podmiot. Jak sprawdzić, czy nasze pytanie jest pytaniem o podmiot? To proste. Ułóż pełne zdanie, które mogłoby być odpowiedzią na zadane pytanie. Jeśli informacja, o którą pytasz, jest podmiotem tego zdania, wówczas jest to pytanie o podmiot. 

Who told you that? - Kto ci to powiedział?

Peter told me that. - Peter mi to powiedział. 

Jak stworzyć takie pytanie o podmiot w czasie Past Simple? W tego rodzaju pytaniach:

• nie stosujemy czasownika posiłkowego did;
• pozostawiamy II formę czasownika;
• stosujemy konstrukcję zdania twierdzącego, a rolę podmiotu przyjmuje słówko pytające.

Przykłady:

Who told you that?  -  Kto ci to powiedział?

What happened in Italy?  -  Co się wydarzyło we Włoszech?

Czasownika posiłkowego did nie użyjemy także tworząc pytania z czasownikiem to be (być). Wówczas zastosujemy po prostu klasyczną inwersję, a więc czasownik to be (w II formie: was lub were) zamienimy miejscami z podmiotem. Porównajmy zdanie twierdzące i pytanie z czasownikiem to be:

Tom was at home.  -  Tom był w domu.

Was Tom at home?  -  Czy Tom był w domu?

Oczywiście z czasownikiem to be możemy także tworzyć pytania szczegółowe, dodając wcześniej słówko pytające:

Where was Tom?  -  Gdzie był Tom?

W tym miejscu warto także pochylić się nad sprawą odmiany czasownika to be w czasie Past Simple:

	Liczba pojedyncza	Liczba mnoga
1.	I                            was	we                          were
2.	you                       were	you                         were
3.	he/she/it               was	they                        were

3) przeczenia

W przeczeniach w czasie Past Simple znów będziemy używać czasownika posiłkowego did, tym razem jednak dodamy do niego jeszcze not. Powstałe wyrażenie - did not - można także zapisać w formie skróconej jako didn't. Konstrukcja przeczenia wyglądać będzie następująco:

podmiot  +  didn't  +  czasownik w formie podstawowej  +  reszta zdania

Przykłady:

Hannah didn't live in New York.  -  Hannah nie mieszkała w Nowym Jorku.

My parents did not spend their holidays in Las Vegas.  -  Moi rodzice nie spędzili swoich wakacji w Las Vegas.

We didn't love long walks.  -  My nie uwielbialiśmy długich spacerów. 

Zwróćmy uwagę, że w dalszym ciągu obowiązuje tu zasada, którą poznaliśmy już przy okazji pytań: jeśli w zdaniu pojawia się did (a tu się pojawia: jako did not lub didn't), czasownik wraca do formy podstawowej. 

See you!

EnglishLove 💙